Main menu:
Een moeder start verzoeningscampagne Gaza
Manal Timraz, een Brits-Palestijnse moeder (44) van twee tienerzoons, geboren in Cairo en opgegroeid in Noorwegen, runt een Habibi restaurant in Coventry, Engeland. Zij zag haar toewijding aan vrede wreed op de proef gesteld toen ze vijftien leden van haar directe familie verloor tijdens een Israëlisch bombardement op Gaza Stad rond Kerst 2008.
Elf van de slachtoffers waren kinderen, de jongste een meisje van twee. Daarnaast werden na de aanval ook nog negen van haar familieleden als vermist opgegeven. Kort voor het bombardement had ze nog getelefoneerd met haar neefje Muhammad die verlangend uitkeek naar zijn 16de verjaardag omdat hij haar dan in Engeland zou mogen bezoeken.
Op haar vraag wat hij als verjaardagscadeau wilde, zei hij dat hij dolgraag eens een wedstrijd van zijn favoriete voetbalteam, uitkomend in de Engelse Premier League , wilde bijwonen en Manal had hem beloofd hiervoor te zorgen. Het mocht echter niet zo zijn: Muhammad liet het leven bij het bombardement op de stad, samen met zijn ouders en zusjes.
Tot haar grote consternatie herkende Manal het door bommen verwoeste huis van haar familie op de televisie, een onwezenlijke en heel pijnlijke ervaring. Drie dagen kon ze geen woord uitbrengen, was ze in shock en door verdriet overmand. Maar toen wist ze dat ze moest reageren en iets moest ondernemen. Ze kon het gesprek met haar jonge neef niet vergeten en besloot dat ze zich wilde uitspreken, dat ze Muhammad's 'stille stem' de wereld in wilde dragen, sprekend als een moeder. Niet alleen over de situatie van de Palestijnen maar over het lijden van alle kinderen op de wereld wilde ze spreken, en ze zou pleiten voor het eind aan alle geweld in de wereld.
Ze koos de kaars als symbool van vrede en hoop en intussen is haar boodschap verspreid over talloze landen. Manal: "Vele jaren ben ik betrokken geweest bij projecten van de Verenigde Naties, opgezet om het welzijn van vrouwen en kinderen in Palestina te verbeteren. Als Palestijnse groeide ik op met de droom dat op een dag Joden en Palestijnen vreedzaam naast en met elkaar zouden leven en dat er geen ZIJ en WIJ meer zou zijn. In Coventry, Engeland waar ik nu woon zag ik mensen vreedzaam als buren naast elkaar wonen ondanks verschillen in ras en religie. Coventry heeft tijdens de 2de Wereldoorlog de Duitse luchtaanvallen meegemaakt maar is opgevoed om de wereld een voorbeeld te geven van vrede, tolerantie en verzoening". 
Manal met de echtgenoot van een joodse rabbi in Birmingham
Over haar gevoelens na de zo tragisch verlopen aanval op de stad van haar familie zegt Manal nu: "Ik weigerde te treuren en stond geen wrok toe in mijn hart. In plaats daarvan wilde ik de wereld een boodschap van verzoening sturen. Deze slachtoffers en alle andere getroffenen in de wereld zijn niet alleen maar getallen of statistieken. Ze zijn mensen zoals u en ik met een uniek verhaal en een leven vol toekomstdromen. Ik kon geen beter instrument vinden dan de kaars als een symbool voor vrede. De 'Million Candles for Peace'- campagne werd geboren op 12 januari 2009".
Een maand later vloog zij samen met haar twee zoons naar het Heilige Land met een miljoen kaarsen die de Britse bevolking had gedoneerd voor het welzijn en de vrede van de mensheid. Mensen uit de hele wereld stuurden haar kaarsen om mee te nemen naar Gaza toen ze daar in 2009 heen ging. Op die 'Night of Love' in Gaza wilde ze tijdens een speciale gebedswake alle kaarsen aansteken en ook mensen in 77 landen tegelijkertijd kaarsen laten branden. Manal: "Sinds het verwoestende nieuws van het verlies van mijn dierbaren ben ik vastbesloten om de meest luide stem van die onschuldigen te worden en ik hoop dat u allen meedoet met het verbreken van de stilte. Laten we samen de woorden spreken die uitdrukken wat de rest van de wereld steeds sterker voelt: woorden van vrede en rechtvaardigheid. We doen dit namens de onschuldigen die dat zelf niet meer kunnen".